5 Mart 2016 Cumartesi

Gidenler Hiç Yaşlanmaz

Sevdiğimiz birisini kaybedince,  kalbimizde 40 tane mum yanarmış.. Her gün biri sönermiş ama 40. mum hep yanarmış.. Kaybettiğimiz kişinin yokluğunu hiç unutmayalım diye.. Anneannem de benim kalbimde yanan 40. mum.. Bugün onun doğum günü.. O gideli tam 6 sene oluyor ama ben onu hep 76 yaşında hatırlıyorum.. Sık sık rüyamda görüyorum..  Hep neşeli ve genç.. Demek mutlu ve huzurlu oralarda diyorum.. Annemin de dediğine göre en sevdiğinin rüyasına gelirmiş, bizi bırakıp gidenler.. Teselli buluyorum ben de.. Uyanınca sanki gece yanıma gelmiş de "Tonton hanım hadi uyan öğlen oldu" demiş gibi hissediyorum.. Sanki 6 sene geçmemiş gibi... Hiç bizi bırakıp gitmemiş gibi.. Geçen zamanla hissedilen acı belki ters orantılı ama özlem aksine büyüyor.. Dünya dursun istesek de hayat bizi alıp götürüyor..  Herkesin anneannesi kendine göre en tontiktir, en güzel köfte ve patatesi o yapar.. En güzel kahkahaları o atar.. Bana göre de öyleydi.. Hayatımızdan eksilen tüm sevdiklerimiz gibi, onun gidişi de benden çok şey alıp götürse de hayata dair önemli dersler de verdi.. Onun gidişiyle ben de anladım ki, hayatta felaket olarak nitelendirdiğimiz durumlar hep başkalarının başına gelmezmiş.. İnsansak her şey bizim içinmiş.. Bir sabah uyandığımızda, o güne kadar yalnızca etraftan duyduğumuz bir acının baş kahramanı biz olabilirmişiz.. Gece nasıl bir sabaha uyanacağımızı, hatta belki de uyanamayacağımızı bilmeden uyurmuşuz.. Gidişi sadece bunları öğretmedi bana.. Hayatta daha dik durmayı, yanımızdakileri üzmemek için güçlü görünmeyi de öğrendim.. Tabiat itibariyle insanlara söylenmeyi pek sevmem.. Prensip olarak yalnızca annemin beynini yerim.. Ve bilirim ki büyük acılar sessizdir.. Hayatta küçük meseleleri sorun edenler, sürekli şikâyet halinde ortalıkta gezenler aslında en tasasız insanlardır.. Zaman zaman bunu hepimiz yapıyoruz.. Ta ki hayat bize ummadığımız anda bir tokat atana kadar.. O yüzden siz siz olun, hayatından memnun gibi görünen, elinden geldiğinde gülümseyen insanların da derdi yahut sıkıntısı olabileceğini aklınızdan çıkarmayın.. Mümkün mertebe anlayışlı olun, çünkü herkesin kalbinde sönmeyen bir mum vardır..İyi ki doğdun anneannem, bugün senin için bitmek bilmeyen diyetimi bozup bir dilim pasta yiyeceğim.. İlk lokmamda da senin "Yarın benim doğum günüm pasta almayı unutma" deyişini hatırlayıp gülümseyeceğim.. Sevdiklerinize sarılın, kollarınız boş kalmadan.. Buseler..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder