Doğum günü.. Okurken ne kadar da neşeli geliyor kulağa, değil mi ?? Her zaman öyle olmuyor maalesef.. Bir doğum günü var, bir de gidenlerin doğum günü.. Onlar aramızdan ayrılıyor, bilmediğimiz bir yerde, bilmediğimiz bir zamanda kavuşmak için bizi bekliyorlar.. Onları yalnızca doğum ya da ölüm günlerinde hatırlamıyoruz tabi.. Günün herhangi bir zamanı aklımıza geliyorlar, olmadık bir yerde, olmadık bir şey bizi alıp onlara götürüyor.. Sadece, o iki günde canımız biraz daha yanıyor.. Anılar sanki birikip koca bir çuval olup üstümüze üstümüze geliyor.. Yine de onları en güzel haliyle hatırlayıp geçirdiğimiz vakitleri kâr sayıyoruz.. "Şimdi yanımda olsa şöyle derdi, şunu yapardı" diyoruz.. Aslında gidenler hiç yaşlanmıyor.. Hep son gördüğümüz halleriyle kucaklıyorlar bizi.. Yıllar geçse de yaşlanmıyorlar.. Sen gideli 4 sene oluyor pamuğum.. Zamanın izafi olduğunu kanıtlarcasına, hem çok kısa, hem de yüzyıllar gibi geçen 4 sene.. Seni unutmuyoruz, yokluğa belki alışıyor insan ama acını ve sevgini içimizde taşıyoruz hep.. İnsanız işte, duran dünyamızı döndürüyoruz mecburen.. Mutluymuş gibi yapıyoruz, canımız yanmıyormuş gibi.. Her sene doğum gününden bir gün önce yanıma gelip "yarın benim doğum günüm biliyor musun" derdin.. Merak etme, ben yine bir gün önce yanıma geldiğini farz ediyorum.. Küçük bir dilim pasta yiyip, sonra "ama bu çok tatlı değilmiş zaten" diyerek gizlice yediğin o ikinci dilimle hatırlıyorum seni.. Ben de aynını yapıyorum, ne de olsa senden miras.. Seni çok özlüyoruz, ama inanıyoruz ve biliyoruz ki sen şu an orada mutlusun.. Bizden ayrısın ama elin hep üzerimizde.. Bizim de aklımız ve kalbimiz her daim seninle.. Sevdiğin şeyleri yaparken hep seni anıyoruz.. Sana buradan hediye yollayamıyorum, öteki tarafta sıkı denetim varmış gümrükten pasta geçmeyebilir.. O yüzden kendimce yapabildiğim en anlamlı şeyi, bu yazıyı sana yolluyorum.. Seni çok seviyoruz, iyi ki doğmuşsun pamuk..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder